Pieśń liturgiczna (Jeden Chleb) obecna najczęściej podczas ofiarowania jednocześnie jest przekazem myśli o jedności wszystkich chrześcijan. To jest encyklikalne 'Ut Unum Sint' (oby byli jedno) - wzięte wprost z ewnagelii. Moja inspiracja to - bez wielkiej teologii - tylko impresja idąca za tymi słowami. A lud wybrany (o którym też tu mowa w refrenie) to nie pojedyncza nacja faworyzowana ponad innymi czy przeznaczona do honorów i czegoś szczególnego .... ludem wybranym jesteśmy wtedy jeśli potrafimy być razem w miłości bliźniego i 'jeden drugiego brać brzemiona' (Ga 6,2) .... A ta pieśń niech będzie tylko formą wyrazu tych myśli i jakąś osobistą ich interpretacją.

Lyrics

Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,
Tak niech miłość złączy nas, ofiarna.
W sercach naszych niech płonie ogień,
W jedności z Chrystusem znajdziemy spokój.

Prowadź nas, Boże, w blasku chwały,
Niech miłość Twoja jednoczy serca.
Bądźmy jak jeden lud wybrany,
W Twej łasce trwajmy aż do końca.

Jak ten kielich łączy kropel wiele,
Tak nas, Chryste, w swoim złącz Kościele.
Każda łza, każdy śmiech, w modlitwie razem,
Dla Twojej chwały, o Panie, dzielmy się chlebem.

Prowadź nas, Boże, w blasku chwały,
Niech miłość Twoja jednoczy serca.
Bądźmy jak jeden lud wybrany,
W Twej łasce trwajmy aż do końca.

Na ramiona swoje weź, o Panie,
Tych, co sami wrócić już nie mogą.
Niechaj zjednoczenia cud się stanie,
Prowadź nas ku niebu wspólną drogą.

Prowadź nas, Boże, w blasku chwały,
Niech miłość Twoja jednoczy serca.
Bądźmy jak jeden lud wybrany,
W Twej łasce trwajmy aż do końca.

Oczy nasze wznosimy ku Tobie,
Wierni nadziei w każdej potrzebie.
Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,
Tak niech miłość złączy nas, ofiarna.