Dwie są ewangeliczne przypowieści o Łazarzu. Ta pieśń to Łazarz i bogacz. I nasze modlitwy często proszące Boga o jakiś nadzwyczajny znak, o cud, o coś nadprzyrodzonego. Tymczasem Bóg już uczynił i ukazał nam to, czego potrzebujemy. Dał nam słowo, objawienie i Ewangelię. I to wystarczy. Cudów nie potrzeba. I mimo że Bóg cuda objawia, czyni to rzadko i Chrystus o tym mówi. To jest zdanie z liturgii Środy Popielcowej, które kończy tę pieśń. I ono zostaje jako puenta. A opowieść o Łazarzu jest jedynie kontekstem.

Lyrics

Nie ostrzeże Łazarz cudem twoich braci,
bo Syn Człowieczy dla was był ubogim
i tym ubóstwem On was ubogacił,
a wśród was nie widać śladu Jego drogi

Cud Łazarza bogaczowi próżną jest nadzieją
gdy nie dostrzegł biednego u domu swych wrót.
I choćby Łazarz z umarłych powstał – oni go wyśmieją,
Nie usłyszy proroków ucztujący lud

Wiara jest w słowie i w słowie jaśnieje,
A wiary tej nie ma ten beztroski tłum
Lecz nie cuda – a proroków ma i Ewangelię,
By w sercu swym wzbudzić swe Talitha kum.

W bisior i purpurę odziany chodziłeś za życia,
Gdy Łazarz w cierpieniu czekał u twych wrót.
On dziś pociechę ma, ty płaczesz w ukryciu,
Coś ty mógł domierzyć – to domierzył Bóg.

Wiara jest w słowie i w słowie jaśnieje,
A wiary tej nie ma ten beztroski tłum
Lecz nie cuda – a proroków ma i Ewangelię,
By w sercu swym wzbudzić swe Talitha kum.

Ty, o człowiecze Boży, podążaj za sprawiedliwością
Walcz w dobrych zawodach o wiarę,
zdobywaj życie wieczne: do niego zostałeś powołany

W Otchłani krzyk, by w porę ostrzec braci,
Otwórzcie swe oczy, niech zadrży sumienie,
Gdy w słowie Boga przychodzi wam sąd.
Jeszcze jest czas dla was - nim zapadnie wieczny mrok.

Wiara jest w słowie i w słowie jaśnieje,
A wiary tej nie ma ten beztroski tłum
Lecz nie cuda – a proroków ma i Ewangelię,
By w sercu swym wzbudzić swe Talitha kum.

Nie proś więc o Łazarza, by dał napomnienie,
Od Mojżesza i proroków – światłem się napełnij.
Nie czekaj cudu – wzbudź własne sumienie,
Nawróć się i uwierz w Ewangelię.